Prawidłowa pozycja za kierownicą wymaga dopasowania kilku elementów tak, aby zachować kontrolę nad pedałami, kierownicą i obserwacją otoczenia. Szczególne znaczenie ma rozróżnienie ustawień wpływających na ergonomię ciała — takich jak podparcie pleców i ułożenie rąk — od tych, które pomagają ograniczyć niewidoczne obszary wokół samochodu, ponieważ lusterka nie zastępują bezpośredniej obserwacji.
Ustawienie fotela względem pedałów i kierownicy
Fotel ustaw tak, aby po pełnym wciśnięciu sprzęgła lub hamulca noga pozostała lekko ugięta w kolanie. Pedały powinny być dostępne bez prostowania nogi i bez odrywania pleców od oparcia. Zbyt duża odległość utrudnia precyzyjne operowanie pedałami, a zbyt mała ogranicza swobodę ruchów.
Wysokość dobierz do budowy samochodu i własnej widoczności: wzrok powinien być skierowany naturalnie przez przednią szybę, bez konieczności zadzierania lub opuszczania głowy. Jednocześnie należy zachować rozsądny dystans między ciałem a kierownicą, nie tracąc pewnego dostępu do pedałów. Szczegółowe ustawienie zależy od konstrukcji pojazdu i zaleceń jego producenta.
Oparcie, zagłówek i podparcie lędźwi
Oparcie ustaw prawie pionowo, aby plecy na całej długości miały stabilne wsparcie, a barki nie odsuwały się od fotela podczas prowadzenia. Zbyt mocne odchylenie może pogorszyć kontakt ciała z oparciem i zwiększać zmęczenie, dlatego komfort nie powinien być uzyskiwany kosztem stabilnej sylwetki.
Podparcie lędźwiowe, jeśli fotel je ma, powinno dawać wyraźne, ale nieprzesadne wsparcie dolnej części pleców. Zagłówek ustaw na wysokości górnej części głowy i możliwie blisko jej tylnej części. Takie dopasowanie wspiera szyję oraz ogranicza nadmierne wychylenie głowy przy nagłym hamowaniu lub uderzeniu od tyłu.
Pozycja rąk i ustawienie kierownicy
Kierownicę ustaw mniej więcej na wysokości klatki piersiowej, tak aby nie zasłaniała wskaźników i nie wymuszała unoszenia ani opuszczania rąk. Odległość powinna pozwalać utrzymać plecy przy oparciu, a jednocześnie zachować lekko zgięte łokcie. Takie ustawienie ułatwia wykonywanie precyzyjnych korekt bez napinania barków.
Podczas jazdy trzymaj kierownicę obiema rękami w układzie 9–3, określanym także jako „za kwadrans trzecia”. Chwyt powinien być stabilny, lecz nie przesadnie mocny; ręce nie powinny wędrować wysoko ku górnej części wieńca ani krzyżować się podczas manewrów. Jeśli dla uzyskania wygodnej pozycji musisz odrywać barki od oparcia, najpierw skoryguj ustawienie kierownicy.
Ustawienie lusterek oraz ograniczenie martwego pola
Lusterko wewnętrzne ustaw tak, aby obejmowało pełny widok tylnej szyby i pozwalało szybko sprawdzać sytuację za pojazdem bez poruszania głową. Lusterka boczne powinny pokazywać niewielki fragment własnego auta oraz możliwie szeroki obszar za nim i na sąsiednich pasach. Dzięki temu ograniczasz nakładanie się obrazu własnego pojazdu i zwiększasz zakres obserwacji.
Regulację wykonuj w naturalnej pozycji za kierownicą, ponieważ zmiana miejsca obserwacji wpływa na widoczność. Martwego pola nie da się jednak całkowicie wyeliminować samymi lusterkami. Przy zmianie pasa lub innym manewrze potrzebne jest także krótkie sprawdzenie bezpośrednie, przez spojrzenie w bok.
Pas bezpieczeństwa i kontrola pozycji przed ruszeniem
Przed ruszeniem sprawdź, czy pas jest prawidłowo zapięty i nie ogranicza swobody ruchów. Górna część pasa powinna przebiegać przez środek obojczyka i klatkę piersiową, a dolna nisko na biodrach lub miednicy. Pas musi przylegać do ciała, być dociągnięty i nieposkręcany. Grube okrycie może oddalać go od ciała oraz utrudniać poruszanie się.
- upewnij się, że klamra jest zapięta, a taśma nie jest skręcona;
- sprawdź, czy ubranie i obuwie nie krępują ruchów ani nie utrudniają obsługi pedałów;
- oceń, czy możesz swobodnie sięgać do kierownicy, pedałów i podstawowych elementów sterowania;
- przed rozpoczęciem jazdy usuń przedmioty, które mogą przeszkadzać w zajęciu stabilnej pozycji.